Klokka slår et ødslig slag mot natt
et ekko bort av alt som for
alt som virvla vekk i dagens ville bål
det du prøvde på, men ikkje gjor

sjå deg tebake og reis deg frå din stol
fortida henta deg, gå hon midt imot
sjå deg deg tebake, men ikkje svikt ditt liv
brenn alle skygga og slå rot

Det spinnes tråda no av levd og gjort
i et veldig teppe som e deg 
du e ei gatelykt mot mørkets tomme rom
et fortau lyttande mot steg

Lyset når deg før du når te sengs
di långe vandring e en draum
en varm ruin det enda ryke frå
når gikk du bort i natt og straum?