Du ser rett på hon som i ei sol
heilt forblinda, du ve ha hon
den kvite kjolen e en vind
tegna kvinne og føde mandom

og du e en gutonge igjen
du e fire
sky klossete og rar
det same fliret

I suset frå ei kvinne blir en mann te valne ord
feberlamme fingra, opne arr
med et slep av sikre fakte går hon svaiande ombord
mens du dansa over dekket som en narr

Håret e en utslått melkevei
over nakne og brune skuldra
hon har en munn av bringebær
sjå hon dansa, hon e som huldra

men du e redd for troll
og forheksing
og hon ser at du går 
som en svekling