Vi drikke vin, den sende varme kyss
den synge, kroppen flyte
bytta ord frå kvert vårt livsforlis
ler det vekk, ve berre nyte
 
men vi går lydlaust tebake
vi leve en gong te
kan ikkje gløyme
vi e to stormknekte tre

Det stige ei blodrød sol i sinnet 
blikka glir som dovne floda
og vi e varme og trygge inomhus
mens regnet piska jorda

men det står et ansikt bak døra
vi kjenne alt for godt
sekunda går baklengs
og mala rommet blått

Det står en måne i ruta og ser inn
med hår av natt og stjerne
som hastig lys, som store ville bål 
ser vi mørket i det fjerne

men det går en vei ini natta
vi ikkje tør å gå
vi e berre manfolk
                  det må vel du forstå